MAARTEN BRINKMAN

Maarten Brinkman

Maarten Brinkman (1970) zijn werk gaat over verwondering. “Als kind kon ik eindeloos zandkorreltjes op kleur leggen en daar de hele dag in opgaan. Als volwassene hebben we alles in hokjes gestopt. Wat belangrijk is en wat niet. Een boom komt onmiddellijk in het vakje boom en daardoor kijk je niet meer echt naar de boom. Sneeuw is wit, maar als je goed kijkt zie je dat het ook roze, grijs of geel kan zijn. Om zoiets te zien moet je vaststaande ideeën loslaten en gaan kijken.

Verwondering roep ik vooral op met alledaagse materialen en eenvoudige technieken. De toeschouwer zou eigenlijk in staat moeten zijn om het zelf te kunnen maken.
Wanneer wordt iets kunst? Hoeveel gaten moet je knippen in een vel papier, of hoe moet je een tak ophangen of een steen neerleggen. Met een kleine ingreep verander je iets gewoons plotseling in iets heel anders, Ik verbaas me daar nog steeds over.

Eigenlijk ben ik altijd op zoek naar het omslagpunt – het moment waarop een streepje op papier verandert in een vogel. Dat is het punt waarop mensen in hun verbeeldingswereld kunnen stappen.”